زمینه و هدف: از جمله عوامل هیجانی دخیل در اختلال وسواس فکری- عملی بازشناسی بیان چهره ای هیجان می باشد. هدف این مطالعه مقایسه بازشناسی بیان چهره ای هیجان در بیماران مبتلا به وسواس فکری- عملی و افراد بهنجار بود.روش بررسی: در این مطالعه علی- مقایسه ای تعداد 20 فرد مبتلا به وسواس فکری- عملی و 20 فرد بهنجار به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه بالینی ساختار یافته و آزمون بازشناسی حالات چهره ای هیجان استفاده شد. داده ها با آزمون های آماری آنالیز واریانس چند متغیره، مجذور کای و تی مستقل تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که بین دو گروه از لحاظ بازشناسی بیان چهره ای هیجان تفاوت معنی داری وجود دارد (p<0.05)، به طوری که افراد بهنجار از لحاظ متغیر فوق در وضعیت بهتری از افراد مبتلا به وسواس قرار داشتند.نتیجه گیری: این نتایج نشان داد، نقص در بازشناسی بیان چهره ای هیجان سازه ای است که می تواند در تشدید علایم اختلالات وسواس فکری- عملی نقش بسزایی داشته باشد.

هدف: هدف از پژوهش حاضر اثربخشی توانمندسازی شناختی حالات ذهنی بر بازشناسی بیان چهره ای هیجان در افراد وابسته به مواد بود. روش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. تعداد 30 نفر فرد وابسته به مواد با شرایط یکسان از نظر سن، تحصیلات، شغل و. . . انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. شرکت کنندگان به آزمون اکمن (بازشناسی بیان چهره ای هیجان) در پیش آزمون و پس آزمون پاسخ دادند. گروه آزمایش تحت مداخله برنامه توانمندسازی شناختی (برنامه ترمه) قرار گفت و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. یافته ها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که توانمندسازی شناختی (برنامه ترمه) بر بازشناسی بیان چهره ای هیجان در افراد وابسته به مواد موثر است. در واقع برنامه ترمه بیان چهره ای هیجان را در افراد وابسته به مواد بهبود داده است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر می توان از برنامه توانمندسازی شناختی (برنامه ترمه) در تقویت بیان چهره ای هیجان افراد وابسته به مواد استفاده کرد.

هدف پژوهش حاضر مقایسه بازشناسی بیان چهره ای هیجان و پردازش شناختی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی (آشفته و پارانوئید) و افراد بهنجار می باشد. روش پژوهش حاضر علی– مقایسه ای است. نمونه پژوهش شامل 60 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی (30 نفر پارانوئید و 30 نفر آشفته) و 30 نفر از افراد بهنجار که از لحاظ جنس، سن و تحصیلات با گروه بیمار همتا شده بودند، با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از آزمون بازشناسی بیان چهره ای هیجان، آزمون حافظه وکسلر، آزمون استروپ و پرسشنامه پردازش اطلاعات استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس چندمتغیری و آزمون تعقیبی LSD استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین سه گروه در بازشناسی بیان چهره ای هیجان تفاوت معنی دار وجود دارد و افراد مبتلا به اسکیزوفرنی در بازشناسی چهره ای هیجان نقص دارند. همچنین افراد مبتلا به اسکیزوفرنی پارانوئید از نظر متغیر فوق بهتر از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی آشفته عمل کردند. علاوه بر این، بین سه گروه در سرعت پردازش، پردازش اطلاعات و حافظه کلامی و غیرکلامی تفاوت معنادار وجود داشت. افراد مبتلا به اسکیزوفرنی از نوع آشفته از نظر متغیرهای پردازش اطلاعات، حافظه کلامی و غیرکلامی نسبت به دو گروه دیگر در وضعیت پایین تری قرار داشتند، از لحاظ سرعت پردازش افراد بهنجار در وضعیت بالاتر نسبت به دو گروه دیگر قرار داشتند. نقص در بازشناسی بیان چهره ای هیجان و پردازش شناختی در بیماران اسکیزوفرنی عمیق تر از افراد بهنجار می باشد، همچنین این نقایص در بیماران آشفته برجسته تر از بیماران پارانوئید می باشد. این نتیجه ها تلویحات مهمی برای پیگیری و درمان مبتلایان به اسکیزوفرنی دارد.

مقدمه: بازشناسی هیجان چهره نقش مهمی در تعاملات اجتماعی دارد و هرگونه اختلال در این مورد سبب ضعف در عملکرد اجتماعی افراد می شود. در این مطالعه دقت و سرعت بازشناسی هیجان چهره در سطوح مختلف وضوح تصویر در افراد سالم مورد بررسی قرار گرفت.روش: یک تکلیف بازشناسی هیجان چهره استفاده شد تا دقت و سرعت بازشناسی هنگام نمایش تصاویر هیجان های مختلف چهره (شادی، غم و خشم) و چهره خنثی در وضوح مختلف تصویر به دست آید.یافته ها: نتایج نشان دادند که دقت بازشناسی هیجان ها با یکدیگر متفاوت است به نحوی که هیجان شادی به طور معناداری دارای دقت بازشناسی بالاتری نسبت به هیجان های منفی خشم و غم بود. همچنین حالت خنثی چهره پس از شادی از لحاظ دقت و سرعت در رتبه بعدی قرار گرفت. هیجان غم نیز با سرعت کمتر و با دقت بیشتر نسبت به هیجان خشم بازشناسی شد. دقت و سرعت بازشناسی همه هیجان ها به همراه حالت خنثی چهره با کاهش وضوح تصاویر به صورت معناداری کاهش یافتند.نتیجه گیری: دقت و سرعت در بازشناسی هیجان های مختلف متفاوت است به نحوی که در اثر کاهش وضوح تصاویر هیجان چهره هم دقت و هم سرعت بازشناسی کاهش می یابد. در ضمن هیجان شادی حتی در تصاویر با مات شده همواره با دقت و سرعت بیشتری نسبت به هیجان های منفی غم و خشم و حالت خنثی بازشناسی می شود.

مقدمه: ناباروری یکی از شایع ترین معضلات در جهان است که می تواند افراد مبتلا را در معرض اختلالات روانی گوناگون قرار دهد. لذا، پژوهش حاضر با هدف تدوین معادلات ساختاری آشفتگی رابطه زناشویی براساس بازشناسی بیان چهره ای هیجان: نقش میانجی پرخاشگری ارتباطی در زنان نابارور انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش توصیفی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان نابارور مراجعه کننده به مراکز ناباروری و مراکز پزشکی زنان و زایمان شهر تهران در تابستان سال 1400 بود و 300 نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و از طریق پرسشنامه آنلاین در پژوهش شرکت کردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه خودگزارشی زناشویی تاکسون ویزمن و همکاران (2009)، آزمون بازشناسی بیان چهره ای هیجان اکمن و فرایزن (1976) و پرسشنامه پرخاشگری ارتباطی پنهان نلسون و کارل (2006) جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل علی رابطه بین بازشناسی بیان چهره ای هیجان، پرخاشگری ارتباطی و آشفتگی رابطه زناشویی در زنان نابارور براساس شاخص های مختلف برازش تایید شد، بازشناسی بیان چهره ای هیجان و پرخاشگری ارتباطی بر آشفتگی رابطه زناشویی اثر مستقیم دارند؛ علاوه بر این بازشناسی بیان چهره ای هیجان از طریق پرخاشگری ارتباطی بر آشفتگی رابطه زناشویی در زنان نابارور تاثیر غیرمستقیم دارد. نتیجه گیری: بازشناسی بیان چهره ای هیجان و پرخاشگری ارتباطی نقش مهمی در آشفتگی رابطه زناشویی در زنان نابارور دارند و هدف قراردادن این دو مولفه در درمان های روانشناختی، می تواند در کاهش آشفتگی رابطه زناشویی موثر باشد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه بازشناسی توانایی هیجان ها در دانش آموزان عادی، نیمه شنوا و ناشنوای 14 تا 20 ساله شهر مشهد انجام شده است. روش: این پژوهش کاربردی و از نوع علی مقایسه ای است. برای انجام این پژوهش تعداد 105 دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای (بر حسب جنسیت و معلولیت) انتخاب و در سه گروه 35 نفره عادی، ناشنوا و کم شنوا گمارده شدند. در این مطالعه از نسخه تغییر یافته آزمون بازشناسی چهره بنتون (1978) استفاده شده است که چهار زیر مقیاس غم، خشم، شادی و ترس را می سنجد. یافته ها: تحلیل واریانس یک راهه و چند متغیره نشان داد که در مولفه­, های بازشناسی هیجان شادی فقط بین گروه ناشنوا و گروه عادی تفاوت معنادار وجود دارد. در مولفه­, های بازشناسی هیجان خشم، بازشناسی هیجان ترس و بازشناسی هیجان غم و نمره کل بازشناسی هیجان بین گروه عادی با دو گروه کم شنوا و ناشنوا تفاوت معنادار وجود دارد. بین گروه کم شنوا و ناشنوا در هیچکدام از چهار مولفه تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: دانش آموزان ناشنوا و کم شنوا در درک و پردازش حالت های هیجانی غم، خشم و ترس به دلیل اینکه تشخیص اینگونه هیجان ها نیاز به استفاده از بازنمایی های ذهنی بیشتری دارد، ضعیف تر عمل می کنند.

زمینه و هدف: لازمه کمک به افراد مبتلا به افسردگی، بهبود عواملی چون ذهن خوانی، بازشناسی بیان چهره ای هیجان و کاهش علایم افسردگی اساسی در این افراد است؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر، تعیین تاثیر درمان شناختی-رفتاری بر ارتقای ذهن خوانی ازطریق چشم، بازشناسی بیان چهره ای هیجان و کاهش علایم افسردگی در افراد مبتلا به افسردگی اساسی بود. روش بررسی: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری یک ماهه با گروه گواه بود. جامعه آماری را 93 زن دچار افسردگی اساسی مراجعه کننده به مراکز مشاوره سرپایی مناطق یک و دو وابسته به آموزش و پرورش شهر ساری در طی سال های 1396 و 1397 تشکیل دادند. بیست نفر با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و به روش تصادفی در گروه گواه و گروه آزمایش قرار گرفتند (هر گروه ده نفر). ابزارهای جمع آوری داده ها، پرسشنامه افسردگی بک-ویرایش دوم (بک و همکاران، 1996)، آزمون ذهن خوانی ازطریق چشم (بارون-کوهن و همکاران، 2001)، آزمون بازشناسی بیان چهره ای هیجان (اکمن و فرایسن، 1976) بود. صرفا گروه آزمایش در ده جلسه شصت دقیقه ای، درمان شناختی-رفتاری براساس مدل استارک و همکاران (1999) را دریافت کرد. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم افزار SPSS نسخه 22 صورت گرفت. سطح معناداری آزمون ها 0٫, 05 در نظر گرفته شد. یافته ها: در گروه آزمایش، میانگین نمرات متغیر علایم افسردگی در مرحله پس آزمون کمتر از پیش آزمون بود (0٫, 001>p). همچنین میانگین نمرات متغیرهای ذهن خوانی و بازشناسی بیان چهره ای هیجان در مرحله پس آزمون بیشتر از پیش آزمون بود (0٫, 001>p)؛ اما در گروه آزمایش، تفاوت معناداری بین دو مرحله پس آزمون و پیگیری در میانگین نمرات متغیرهای علایم افسردگی، ذهن خوانیو بازشناسی بیان چهره ای هیجان مشاهده نشد که نشان می دهد اثربخشی درمان شناختی رفتاری در در طول زمان برای هر سه متغیر مذکور ماندگار بود. نتیجه گیری: براساس یافته ها: ی پژوهش، می توان از درمان شناختی-رفتاری به عنوان یکی از مداخلات موثر در درمان اختلال افسردگی اساسی استفاده کرد.

مقدمه: تاثیر هیجانات مختلف چهره (اعم از خوشحالی، ناراحتی، ترس و خشم...) بر حافظه ی بازشناسی چهره، در چندین مطالعه بررسی شده است. از آنجا که یافته های این پژوهش ها در تناقض با یکدیگرند، این مطالعه برای ارزیابی تاثیر هیجانات چهره بر حافظه ی بازشناسی چهره طراحی شده است.روش: در این پژوهش، 45 فرد سالم (23 مرد و 22 زن) با حافظه ی طبیعی که در محدوده ی سنی 18 تا 35 سال قرار داشتند، شرکت کردند. برای ارزیابی حافظه ی چهره ی هیجانی شرکت کنندگان، با استفاده از چهره های خوشحال، خنثی و غمگین، یک تکلیف طراحی شد. داده ها به کمک نرم افزار متلب (2015b) استخراج و برای تحلیل آماری به نرم افزار SPSS16.0 منتقل شدند. برای مقایسه ی هیجان های مختلف، درصد پاسخ درست و زمان پاسخ های درست و نادرست در هر هیجان محاسبه و برای بررسی تفاوت های آنها از آزمون تحلیل واریانس مکرر استفاده شد.یافته ها: تفاوت "صحت پاسخ دهی" حافظه ی بازشناسی چهره در سه هیجان چهره معنادار است، به طوری که چهره های دارای هیجان مثبت (خوشحال) در مقایسه با هیجان منفی (غمگین) و خنثی کمتر به یاد آورده می شوند (P<0.05). از حیث زمان پاسخ های درست، بین سه هیجان تفاوت معناداری مشاهده نشد.نتیجه گیری: چهره های غمگین و خنثی بهتر از چهره ی خوشحال به یاد آورده می شوند.